Style wychowawcze mają wielki wpływ na życie dzieci.

Relacje z rodzicami kształtują ich postrzeganie świata, relacje z drugim człowiekiem i budują dojrzałość emocjonalną. Najbardziej korzystnym jest autorytatywny styl wychowawczy. Dzieci wykazują lepsze przystosowanie społeczne, mają wyższe wyniki w nauce i większą dojrzałość emocjonalną. Są również bardziej niezależne i pewne siebie.

Autorytarny styl wychowawczy

Wymagający rodzice niewrażliwi na potrzeby dziecka wymagają, by dziecko wykonywało ich rozkazy. Dają nagrody i kary nie tłumacząc dlaczego i za co: „Bo tak, mówię!”

Permisywny styl wychowawczy

Rodzice, którzy mało wymagają i nie karzą są wrażliwi na potrzeby dziecka. Pobłażliwie pozwalają ustalić dzieciom ich własne zasady.

Autorytatywny styl wychowawczy

Rodzice wymagający, ale wrażliwi na potrzeby dziecka i ich opinie ustalają zasady po konsultacji z dzieckiem uzasadniając ich ważność.

Odrzucającoobojętny styl wychowawczy

Rodzice, którzy nie wymagają i nie karzą są niewrażliwi na potrzeby dzieci.

Kara a wzmocnienie negatywne.

Używamy tych narzędzi, by zmobilizować dziecko do uczenia się, czyli powtarzania rutyn, np. mycia zębów lub jak się zachowywać. Służy do tego kilka narzędzi, ale ja skupię się na dwóch:

Wzmocnienie negatywne: „Jak zrobisz zadanie domowe dzisiaj, w niedzielę nie będziesz musiał siedzieć przy biurku”

Kara: „Jak nie zrobisz zadania domowego dzisiaj, nie będziesz mógł wyjść w niedzielę na płac zabaw”.

Różnica może wydawać się niewielka, ale skutki są zupełnie inne. Kara nie pokazuje dziecku alternatywnego rozwiązania sytuacji, którego my oczekujemy. Bardzo często rodzice nawet nie tłumaczą przyczyny kary, a oczekują zmiany zachowania. Prowadzi to do frustracji dziecka i wrogości wobec rodzica. Efekt kary może być zbyt szeroki i dziecko, które jest karane za złe zachowanie przy stole, przestanie jeść nie mając wskazówki, jak powinno się zachować.

Co więcej...

Do każdego dziecka rodzic musi się dostosować, nie wystarczy tylko wybór stylu wychowawczego. Dzieci są różne, co wiąże się z ich różnymi potrzebami. Niektóre potrzebują więcej uwagi. Jest to zróżnicowane posiadanym temperamentem. Zachowanie podopiecznego wpływa także na rodziców, ich poziom zmęczenia i frustracji, co ma ogólny wpływ na relacje z dzieckiem. Z tej sytuacji może wyniknąć bardziej efektywny sposób radzenia sobie z trudnościami lub nieefektywny - prowadzący do nieadekwatnych rozwiązań i agresji wobec dziecka.

Bibliografia:
Brzezińska, A., Appelt, K., Ziółkowska, B. (2015). Psychologia rozwoju człowieka. Sopot: GWE.

Autor: Paulina Kozeracka

$( ".fade/fade.in" ).stop();